RPC-PL-014

Czarna Meridiana

tagnone

4 (3)

4 (3)

beta-yellow.png

Rejestracja Porządku Centralnego: PL-014

Klasa podmiotu: Beta-Żółty

Zagrożenia: h-teleportation.png zagrożenie teleportacją h-temporal.png zagrożenie temporalne

Protokoły przechowalnicze: Wyspa, na której rozbity jest wrak RPC-PL-014, powinna być zabezpieczona na czas nieokreślony przed wstępem osób nieautoryzowanych. W razie potrzeby należy utrzymywać, iż wyspa jest własnością nieznanego podmiotu prywatnego. Znajdująca się na ww. wyspie Placówka Terenowa 116 w drodze wyjątku podlega jurysdykcji Placówki Terenowej 1151.

Zakazuje się przeprowadzania badań związanych z naruszaniem integralności RPC-PL-014, aczkolwiek dopuszcza się zastosowanie środków bezpieczeństwa służących zapewnieniu niezmienności stanu i pozycji wraku oraz jego poszczególnych elementów, które z biegiem czasu będą ulegać dalszemu zepsuciu. Decyzję o zastosowaniu tych środków powierza się inżynierowi wyznaczonemu przez Głównemu Badacza do zapewnienia bezpieczeństwa technicznego wraku.

Co najmniej co 8 godzin należy dokonywać wizualnej inspekcji wraku RPC-PL-014 w celu wykrycia ewentualnych elementów przeniesionych do niego z innego punktu w czasie.

Komunikat Głównego Badacza PT-116 z dnia 27 października 2019 r.


W kwestii Meridian, SFU i naszego zrozumienia tego, jak funkcjonuje system przenoszenia czasoprzestrzennego — przekazałem informacje wyżej, lecz sądzę, iż Dyrektor Regionalny przekaże je dalej, jako że problem ten dotyczy problematyki bezpieczeństwa ogólnoświatowego, która najprawdopodobniej zostanie omówiona przed UNAAC, tak jak potrzeba zorganizowania międzynarodowego wsparcia w zakresie poszukiwań Arta'yn.

Za pośrednictwem Dyrektora PT-115 polecam dołączenie dr Catherine Beige do listy poszukiwanych pracowników Autorytetu i wnioskuję o opracowanie sposobu i nawiązanie kontaktu z Autorytetem z roku 1837 w celu potwierdzenia przez niego obecności aerostatu RPC-PL-014 na współrzędnych geograficznych: 3°54'25" N, 159°20'14" W lub w promieniu do 150 km od tychże, na wysokości 52,43 km n.p.m. i ewentualnego opracowania metody skontaktowania się z dr Catherine Beige.

Wiem, że to nie jest łatwe dla żadnego z nas. W szczególności dla Catherine i jej najbliższych. Na tę chwilę nie jesteśmy w stanie w oczywisty sposób jej pomóc, aczkolwiek jeżeli jakiekolwiek takie wyjście istnieje, prędzej czy później je poznamy. Tego się trzymajmy.

SSF.png

Rekonstrukcja cyfrowa naszywki pozyskanej z ciała znajdującego się we wraku Czarnej Meridiany.

Opis: RPC-PL-014 to rozbity aerostat o specyfikacji identycznej z RPC-PL-011, którego szczątki rozprzestrzenione są na niezamieszkałej wyspie o polu ok. 220 m2, na współrzędnych geograficznych: 3°54'47" N, 158°13'14" W, ok. 124 km na wschód od atolu Tabuaeran, na Oceanie Spokojnym. Podczas badania wraku zabezpieczono także ślady biologiczne w postaci spalonych w ok. 80% części ciała (dokładniej: torsu, ramienia lewego ramienia i stopy lewej). W wyniku przeprowadzonej analizy genomu niekodującego DNA metodą PCR ustalono, że wszystkie zgromadzone ślady biologiczne pochodzą od jednej kobiety będącej rasy czarnej, najprawdopodobniej w przedziale wiekowym 25-30 lat. Na lewym ramieniu zwłok odnaleziono pozostałości naszywki, której odtworzony cyfrowo wizerunek dołączono do niniejszego raportu.

Jedną z większych i wciąż integralnych części wraku jest strefa rdzenia, która wykazała jedną z dwóch znanych właściwości anomalnych obiektu w czasie Incydentu 014-SD, doprowadzając do przemieszczenia czasoprzestrzennego dr Catherine Beige — członkinię zespołu inżynierów Laboratorium Protokolarnego wysłanych na miejsce katastrofy w celu wdrożenia wstępnych protokołów przechowalniczych, niedługo po odkryciu wraku. Poza tym incydentem nie stwierdzono, jakoby oddziaływanie obiektu wywierało skutek anomalny w postaci przeniesienia jakichkolwiek innych elementów niniejszej czasoprzestrzeni.

Jednakże zaobserwowano odwrotność. Otóż po upływie 8 dni od Incydentu 014-SD odnotowano materializację we wraku noszącego ślady uszkodzenia mechanicznego dyktafonu dr Catherine Beige. Na podstawie znajdujących się w nim nagrań dokonano uzupełnienia niniejszego raportu o informacje na temat RPC-PL-014-1 oraz agencji świata anomalii o nazwie Dominat Zjednoczonej Ziemi. W pamięci dyktafonu znajdowały się cztery nagrania. Nagrania trzecie i czwarte, czyli rec_5289 (7 minut i 12 sekund) oraz rec_5290 (2 minuty i 40 sekund), odpowiednio zaprezentowane zostały w formie transkryptów w Suplemencie B2.

Na podstawie nagrania pierwszego i drugiego — rec_5287 (21 minut i 7 sekund) i rec_5288 (19 minut i 32 sekundy), które stanowią osobiste sprawozdania badaczki — stwierdzono, że dr Catherine Beige uległa przeniesieniu do funkcjonującego odpowiednika RPC-PL-014, do roku 1837, i napotkała w nim RPC-PL-014-1, z którą początkowo weszła w konflikt fizyczny szybko jednak zakończony po zrozumieniu przez obydwie kobiety, że ze względu na nadnaturalne warunki w Meridianach niemożliwe jest spowodowanie w nich uszkodzeń ciała ani rozstroju zdrowia3.

RPC-PL-014-1 to ok. 28-letnia, czarnoskóra załogantka Czarnej Meridiany, identyfikująca się jako Roonya — żołnierz (według NATO — OR-9 — w stopniu starszego chorążego sztabowego) przydzielona do Ogniwa Wspomagającego Srebrną Flotę Uderzeniową Dominatu Zjednoczonej Ziemi w charakterze kontrolera Czarnej Meridiany. Informacje te pozwoliły Autorytetowi na ustalenie, iż znalezione we wraku RPC-PL-014 szczątki odpowiadają opisowi cech fizycznych RPC-PL-014-1. Z tego powodu Autorytet usiłuje aktualnie określić możliwe przyczyny katastrofy w celu jej powstrzymania lub opóźnienia do czasu przynajmniej opracowania sposobu i dokonania ekstrakcji dr Catherine Beige.

Ze względu na brak możliwości skontaktowania się z badaczką dotąd nie stwierdzono, czy tamtejszy RPC-PL-014 podlega upływowi czasu. Jednakże, bez względu na to, z powodu pozyskania dyktafonu uważa się, że prędzej czy później RPC-PL-014 ulegnie wypadkowi. Jednakże nieodnalezienie ciała dr Catherine Beige we wraku jest powodem, by sądzić, iż badaczka uniknie podzielenia losu RPC-PL-014-1 — budzi to natomiast obawy dotyczące lokalizacji kobiety w aktualnym punkcie czasu.

Drugie z analizowanych nagrań stanowi systematyzację pozyskanych przez dr Catherine Beige informacji o systemie aerostatów, co do którego, jak się okazuje, przynależy więcej Meridian niż RPC-PL-011 (Biała), RPC-PL-014 (Czarna) i zlokalizowana w atmosferze Urana Czerwona Meridiana. Badaczka wypowiada się na temat Srebrnej Meridiany, z której odbywa się rzeczywiste i kompletne sterowanie lokalizacją czasoprzestrzenną Białej i Czarnej Meridiany, twierdząc, iż zakopana jest ona w nieznanym rejonie płaszcza ziemskiego. Odnosząc się do Fioletowej, Żółtej, Zielonej i Niebieskiej Meridiany, dr Catherine Beige opisuje je jako zawieszone we wszystkich czasach4 aerostaty o lokalizacji nieznanej, które umożliwiają trójwymiarowe mapowanie przestrzeni podlegającej przeniesieniu czasoprzestrzennemu. Podczas gdy Biała Meridiana wskazuje natomiast punkt docelowy tegoż przeniesienia w czasie, Czarna — punkt wyjściowy. Czerwona Meridiana zaś stanowić ma kryzysowy środek, który służy emisji sygnału niszczącego cały system przenoszący.

W odniesieniu do powyższego badaczka podnosi, że cywilizacja Dominatu Zjednoczonej Ziemi, która skonstruowała Meridiany, zamierzała dokonać całościowego przeniesienia czasoprzestrzennego do przyszłości, co wyjaśniałoby brak znalezisk archeologicznych i antropologicznych, które uprawdopodobniałyby istnienie tamtej cywilizacji przed 40 000 lat. Przeniesienie to poprzedzone miało być relokacją jednej z flot DZZ — Srebrnej Floty Uderzeniowej (SFU) — w celu spacyfikowania zastanej cywilizacji. Jako że stosunek SFU do obecnego układu władzy na Ziemi jest nieznany, Autorytet nie jest w stanie stwierdzić, czy flota ta ma zamiary pokojowe czy podbojowe. Należy jednak wziąć powyższe informacje za hipotezy, jako że niemożliwe jest ich zweryfikowanie, a ich źródlem jest osoba podająca się za obywatelkę i żołnierza DZZ.

Suplement A: Pozyskanie oraz Incydent 014-SD.

Suplement B: Transkrypty nagrań rec_5289 oraz rec_52905.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License