RPC-PL-024

Gniew Gobi

tagnone

5 (3)

5 (3)

gamma-orange.webp

Rejestracja Porządku Centralnego: PL-024

Klasa: Gamma-Pomarańczowy

Zagrożenia:Pozostałe właściwości: h-grouped.webp zagrożenie grupowe h-mind-regression.webp zagrożenie regresją mentalną h-sentient.webp zagrożenie świadomością h-toxic.webp zagrożenie toksyczne h-titanic.webp zagrożenie tytaniczne

Protokoły przechowalnicze: Obszar RPC-PL-024 podlega całkowitej izolacji fizycznej od reszty terytorium Mongolii. Zakazuje się wykonywania wszelkich lotów w przestrzeni do 2 km od centrum obszaru, a także wykonywania zdjęć obszaru przez satelity nienależące do Autorytetu lub podmiotów upoważnionych.

Wraz z administracją publiczną Mongolii oraz natywnymi mieszkańcami Pustyni Gobi prowadzi się politykę profilaktyczną, przeciwdziałającą dostępowi osób i podmiotów prywatnych do RPC-PL-024-1. W szczególności działalność ta polega na kształtowaniu czysto folklorystycznego znaczenia tzw. mongolskich robaków śmierci w opinii publicznej — gatunek E. mortiferum należy uznawać za kryptydę. Ponadto aktywnie należy dyskwalifikować ewentualne obserwacje instancji RPC-PL-024-1 dokonane przez sferę publiczną i uznawać takie zdarzenia za mylne identyfikacje fauny faktycznie zamieszkującej region.

Co tydzień w oznaczonych szczelinach, pomieszczenia piwnicznego, posiadłości głównej RPC-PL-024 należy umieścić równomiernie rozdzielone 3600 kg mięsa wieprzowego albo 4100 mięsa wołowego, albo 5800 mięsa drobiowego. Wzbrania się wykorzystywania jakiegokolwiek innego typu mięsa i pożywienia, a także nawiązywania z instancjami RPC-PL-024-1 wszelkiego kontaktu; zaleca się utrzymywanie odstępu co najmniej trzymetrowego od każdego osobnika.

W sytuacji:

  • spryskania przez instancję RPC-PL-024-1 osoby jadem:
    • α — niezwłocznie zaaplikować ofierze antytoksyny, podłączyć do wentylatora mechanicznego i najszybciej, jak to możliwe, przekazać lekarzowi toksynologowi w celu przeprowadzenia leczenia;
    • β — postąpić jak w punkcie niżej, a także niezwłocznie powiadomić o tym fakcie Głównego Badacza i kierownika Laboratorium Protokolarnego w Placówce 199;
  • wpływu doniesienia na temat ofiary spryskania jadem β znajdującej się w stanie quasi-letargu — na miejsce niezwłocznie zadysponować zespół lekarzy specjalistów: toksynologa, neurologa, anestezjologa i psychiatrę do zabezpieczenia takiej osoby i przetransportowania jej do Placówki 199 w Ułan Batorze, w celu poddania jej badaniom i opracowania metody leczenia;
  • zaobserwowania osobnika E. mortiferum w miejscu innym niż obszar RPC-PL-024 — dokonać niezwłocznego umieszczenia ww. ilości mięsa w oznaczonych szczelinach, w piwnicy, głównej posiadłości RPC-PL-024.

Opis: RPC-PL-024 to opuszczony obszar pustynny o polu ok. 2,5 ha, o współrzędnych geograficznych 43° 20' 18" N; 108° 11' 49" E, obejmujący 2 ha sadu jabłkowego i 0,5 ha dróg, jednopiętrową posiadłość mieszkalną oraz szopę. Obszar ten został oddzielony od reszty regionu blaszanym ogrodzeniem i uznany przez lokalne plemię nomadów za tabu. Obecnie jest on zabezpieczony przez Placówkę Terenową 199, a ogrodzenie zamieniono na żelbetowe.

Zjawiska anomalne zaobserwowano względem samego obszaru RPC-PL-024 oraz pomieszczenia piwnicznego posiadłości. Zaznaczyć należy, iż w latach 30. XX wieku posiadłość została opuszczona i od tamtej pory nie była poddawana żadnym pracom konserwacyjnym. Po pozyskaniu obiektu w roku 1948 przeprowadzono minimalne prace architektoniczne celem zabezpieczenia budynku do celów badań.

Do obszaru lgnie obecnie około 120 osobników Eisenia mortiferum, gatunku znanego w folklorze gobijskim jako „robak śmierci”. Osobniki te, co do zasady, nie przejawiają agresji względem ludzi. Poszczególne instancje zwykle spędzają w pobliżu obiektu kilka godzin w porze nocnej, rzadziej w dziennej. Ustalono, iż im osobnik dany jest głodniejszy — co wyraża spadek intensywności koloru jego ciała — tym bardziej skory jest on oddalić się od RPC-PL-024. Szczegóły na temat gatunku w Suplemencie II.

Po odkryciu obiektu dokonano jego przeczesania i ustalenia, że doszło w nim do morderstwa co najmniej 38 osób, których ciała zostały rozczłonkowane i umieszczone w szczelinach znajdujących się w litej skale opatulającej pomieszczenie piwniczne posiadłości głównej. Zwłoki przeanalizowano w zakresie fragmentarycznych szczątków ujawnionych przez kryminalistyków Autorytetu i rozróżnionych na podstawie analizy genomu DNA. Wciąż jednak nie określono zmiennych, które obniżyły tempo rozkładu ciał. Przypuszcza się, iż bliska obecność RPC-PL-024-1, a dokładniej — pokrywającego instancje śluzu — wpłynęła na złagodzenie mikroklimatu pomieszczenia. Nie stwierdzono jednak, jakoby przebywanie w posiadłości RPC-PL-024 zagrażało zdrowiu czy życiu. Zbadanie tej hipotezy wymaga jednak, obecnie nieziszczalnego, pozyskania próbki śluzu do celu analizy jej reaktywności ze składnikami powietrza i wpływu długoterminowego na pobliskie tkanki martwe. Oprócz śladów biologicznych, zabezpieczono dziennik Mönkhbata Atkiraya. Zeszyt znaleziono między luźnymi kafelkami w piwnicy; najprawdopodobniej nie został tam umieszczony przypadkowo.

Szczeliny te mierzą 2-2,3 m długości i 0,8-0,9 m szerokości. Prowadzą przez skały, aż do okolicznych pokładów piachu. Umieszczenie co najmniej 30 kilogramów mięsa wieprzowego (alternatywnie 35 kg wołowego lub 48 kg drobiu) dokonuje niemal natychmiastowego zwabienia najbliższego głodnego osobnika E. mortiferum do szczeliny i umożliwia około dziesięciominutową kontrolę jego zachowania, umożliwiającą sterowanie jego ruchem z wykorzystaniem gestów przez osobę, która mięso mu podała. Badania w przedmiocie pełnego zakresu kontroli osobnika RPC-PL-024-1 są w toku.

pl024_2.webp

Zdjęcie satelitarne RPC-PL-024 z 17.10.2003 r.

W dniu 17 października 2003 roku zdjęcie satelitarne RPC-PL-024 wykazało nieznane obramowanie wokół obiektu, o średnicy około 2 km, które zanikło, zanim zespoły terenowe zdołały dotrzeć do krawędzi, a także zanim drugi satelita zdołał 20 minut później wykonać kolejne zdjęcie. Jednocześnie w porze wykonania zdjęcia odnotowano, że w regionie odczuwalne było nieznaczne trzęsienie ziemi. Obecnie uważa się, iż ww. obramowaniem mógł być otwór gębowy jednej z hipotetycznych instancji RPC-PL-024-2, znanych jako „stare robaki”. Według regionalnych wierzeń ludowych tzw. stare robaki to osobniki RPC-PL-024-1, które przeżyły pięćset lat. Mają one mieć długość kilkunastu kilometrów i żerować niemal wyłącznie głęboko pod powierzchnią Pustyni Gobi, na cieple pochodzącym z jądra planety, a pokazywać się na powierzchni jedynie raz na kilkadziesiąt lat. Chociaż każda obserwacja tzw. starego robaka była uznawana za donośne zdarzenie, Mongołowie twierdzą, iż jednocześnie wiązała się z niepowetowaną dewastacją w zakresie ludzi, infrastruktury i terenu.

Suplement I: Podsumowanie pozyskania.

Suplement II: Opis gatunku RPC-PL-024-1.

Suplement III: Życiorys Vanse'a Bloxhama i dziennik Mönkhbata Atkiraya.


O ile nie stwierdzono inaczej, treści niniejszej witryny objęte są postanowieniami licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.